آریا علیدوست خونِ سبز لاهیجان

 

آریا علیدوست، جوانی ۲۳ ساله و سرشار از شور زندگی، در شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، زمانی که لاهیجان شاهد خروش غیرت و آزادی‌خواهی بود، به صفوف معترضان پیوست.

او که چون نامش نشان از اصالت و آزادگی داشت، در مقابل تیره‌دلان ایستاد و هدف گلوله نیروهایی قرار گرفت که تاب دیدن فریاد حق‌طلبی او را نداشتند. آریا در اوج جوانی، جان فدای آزادی کرد تا لاهیجان و گیلان، گواهی بر تداوم قیام خونین مردم ایران باشند.

خون او بر سنگفرش‌های لاهیجان، نه یک پایان، که آغازی دوباره برای هم‌رزمانش شد. جوانانی چون آریا ثابت کردند که میان ماندن در بند و ایستادن در برابر ظلم، راه دوم را با خون خود امضا می‌کنند. یاد او در عطر چای‌زارهای لاهیجان و در غرش دریای شمال برای همیشه زنده خواهد ماند؛ چرا که قهرمانان هرگز نمی‌میرند، بلکه در رگ‌های یک ملت تکثیر می‌شوند.