تانیا؛ وداع در آغوش مادر

 

نام تانیا عباسی، دانشجوی ۲۱ ساله حسابداری و ورزشکار باانگیزه، با واقعه‌ای تکان‌دهنده در محله نیروی دریایی (رسالت) تهران پیوند خورد. در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، شلیک مستقیم گلوله جنگی به پشت سر، به رویاهای زنی پایان داد که تمام آینده‌اش را در زمینی غیر از میدان جنگ تصور می‌کرد.

اما تلخ‌ترین فصل زندگی تانیا نه لحظه اصابت گلوله، بلکه دقایق پس از آن بود؛ جایی که او را میان بیمارستان‌های «شهدای تجریش» و «الغدیر» سرگردان کردند و از پذیرش پیکر نیمه‌جانش سر باز زدند.

تانیا در نهایت مظلومیت، در حالی که آخرین نفس‌هایش را در آغوش مادرش می‌کشید، جان خود را فدای آزادی کرد. پیکر او پس از چهار روز سرگردانی در راهروهای کهریزک، تحت تدابیر شدید امنیتی و در غربتی تحمیلی در بهشت‌ زهرا به خاک سپرده شد. مأموران حتی از مراسم خاکسپاری این دختر دانشجو هراس داشتند و اجازه حضور به دوستان و یارانش را ندادند. تانیا عباسی اکنون نه فقط یک نام، بلکه نماد اراده‌ای است که از تهران تا کرج طنین‌انداز شده و خون او، جانی دوباره به کالبد مقاومت بخشیده است.