مهندسِ رویاهای ناتمام
محدثه شهبازی تنها ۲۰ سال داشت؛ دانشجوی پرشور مهندسی صنایع در دانشگاه آزاد تهرانغرب که در نوزدهم دیماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری، جان شیرینش ستانده شد.
محمدرضا مسکیننواز نجار هفتحوض
محمدرضا مسکیننواز، جوانی ۳۴ ساله و نجار بود که دستانش بوی چوب و سازندگی میداد، اما سرنوشتش در میان هیاهوی اعتراضات «هفتحوض» نارمک به گونهای دیگر رقم خورد.
در شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، زمانی که فریادهای حقطلبی در کوچه پسکوچههای تهران طنینانداز بود، محمدرضا هدف شلیک مستقیم نیروهای مسلح قرار گرفت. گلولهای که از پشت سر و نزدیکی گردن، به زندگی این جوان مجرد پایان داد، گواهی بر هراس از ایستادگی او بود.
خانوادهی او پنج روز تلخ و پر از بیم و امید را سپری کردند تا سرانجام در ۲۳ دیماه، پیکر بیجان او را در کهریزک بازشناسند. محمدرضا که تمام عمر با دقت و ظرافت به چوبها شکل میداد، سرانجام خود به نمادی از مقاومت تبدیل شد و برای همیشه در ۲۴ دیماه در خاک بهشتزهرا آرام گرفت. او جانش را در راهی بزرگ فدا کرد و در مسیر دستیابی به حق تعیین سرنوشت، برای آزادی جان سپرد. یاد او در میان تراشههای چوب کارگاهش و فریادهای شبانهی نارمک، تا همیشه زنده خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر