سارا ابراهیمی سقوطِ ستاره‌ی نازی‌آباد

 

برخی فداکاری‌ها در سکوت آغاز می‌شوند اما پژواکشان تمام شهر را فرامی‌گیرد. سارا ابراهیمی، زنی ۴۵ ساله و متخصص در حوزه خدمات پوست و زیبایی، یکی از همین چهره‌های مصمم بود که زندگی آرام و حرفه‌ای خود را با آرمان بزرگتری گره زد.

او که دستانش هنرمندانه به چهره‌ها شادابی می‌بخشید، در روز نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در میان خروش خیابان‌های محله نازی‌آباد تهران، تصمیمی بزرگ گرفت؛ ایستادن در کنار مردمی که برای حق خود فریاد می‌زدند.

در آن روز سرنوشت‌ساز، سارا مورد هجوم و ضرب‌وشتم شدید و وحشیانه نیروهای امنیتی قرار گرفت. پیکر رنجور او که تاب این حجم از خشونت را نداشت، هفته‌ها برای بقا مبارزه کرد، اما سرانجام در اوایل بهمن‌ماه، قلب این زن شجاع از تپش ایستاد و او جان خود را در راه آزادی فدا کرد. شهادت سارا ابراهیمی، داستانی از گذشتن از امنیتِ شخصی برای امنیتِ جمعی است. او نشان داد که زیبایی واقعی، نه در تخصص حرفه‌ای، بلکه در ایستادگی برای حقیقتی است که با هیچ ضربه‌ای درهم نمی‌شکند. نام سارا در کنار نام‌های دیگر محله نازی‌آباد، به برگی زرین در کتاب مقاومت زنان این سرزمین تبدیل شد؛ نامی که تا همیشه در کوچه‌های تهران طنین‌انداز خواهد بود.