پریسا نقیبی؛ مادری که نماد شد

 

برخی چهره‌ها در میان غبار حوادث، به ستون‌های محکم تاریخ بدل می‌شوند. پریسا نقیبی، زنی ۴۵ ساله و مادری فداکار، یکی از همین چهره‌های تابناک است که نامش با روزهای تلخ و خونین دی‌ماه در رشت گره خورده است.

او تنها یک معترض در خیابان نبود؛ او ستون یک خانه، سرپرست خانواده و پناهِ دو دختر جوان بود که تمام دنیایشان در لبخند مادر خلاصه می‌شد.

در جریان اعتراضات مردمی و سرکوب‌های شدیدی که در رشت به وقوع پیوست، پریسا نقیبی در حالی که برای حق خود و آینده فرزندانش ایستادگی می‌کرد، هدف خشونت نیروهای سرکوبگر قرار گرفت. او که تمام زندگی‌اش را وقف ساختن آینده‌ای بهتر برای دو دخترش کرده بود، در میان ناباوری همگان، جان خود را در راه آزادی فدا کرد.

شهادت پریسا، تنها خاموش شدن یک زندگی نبود، بلکه زخمی عمیق بر پیکر شهر رشت و قلبی شکسته برای خانواده‌ای بود که حالا باید بدون حضور گرم او، مسیر دشوار زندگی را طی کنند. اما یاد او در نگاهِ مصمم دو دخترش و در حافظه جمعی مردمی که شاهد فداکاری‌اش بودند، تا همیشه زنده خواهد ماند. پریسا نقیبی نشان داد که شجاعت زنانه، مرزی نمی‌شناسد و مادری، خود والاترین شکلِ مبارزه برای حقیقت است.