حسین؛ خونِ شالیکوبی

 

نام حسین اکبری، نوجوان ۱۸ ساله اهل گرگان، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تقاطع خیابان شالیکوبی به سرخی گرایید. او که در اوج جوانی و سرشار از آرزو بود، هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی قرار گرفت.

گزارش‌های پزشکی تایید می‌کنند که اصابت گلوله به ناحیه حساس قفسه سینه و خونریزی شدید، مجالی برای ماندن به او نداد و قلب این نوجوان در بیمارستان از تپش ایستاد.

حسین نه یک رهگذر تصادفی، بلکه بخشی از اراده‌ی نسلی است که برای پایان دادن به استبداد، سینه خود را در برابر گلوله‌ها سپر کرده است. او در نهایت مظلومیت، جان خود را فدای آزادی کرد تا راه رسیدن به ایران دموکراتیک هموارتر شود. امروز خیابان شالیکوبی گرگان نه فقط یک مسیر عبوری، بلکه سندی زنده از شجاعت نوجوانی است که سکوت را برنتافت. خون او اکنون در رگ‌های معترضان شمالی جاری است و یادش تا ابد در قلب ایران زنده خواهد ماند.