تاریخ گاهی با اعداد بازی دردناکی میکند. سجاد صمدی، جوانی که قرار بود بیستم دیماه، بیست و چهارمین شمع زندگیاش را فوت کند، تنها دو روز مانده به سالروز تولدش، در مسیر دیگری قدم گذاشت. او متولد ۱۳۸۰ بود؛ از نسل جوانانی که رویاهایشان را در مشتهای گرهکرده جستوجو میکردند.
در شامگاه هجدهم دیماه، شهر گناباد شاهد واقعهای بود که نام سجاد را برای همیشه در فهرست ایستادگان ثبت کرد. اصابت گلوله جنگی به ناحیه پا، آغاز لرزشی بود که نه تنها جسم او، بلکه وجدان بیدار شهر را تکان داد. زخمی که از گلوله بر تن او نشست، فراتر از یک آسیب جسمی، نشانهای از بهای سنگین حقطلبی بود. سجاد صمدی، در آستانه میلادش، مسیر متفاوتی را برگزید و در راهی قدم گذاشت که بازگشتی نداشت. او با تمام جوانی و آرزوهایش، جانش را فدای راه آزادی کرد تا نامش در شمار کسانی بماند که سکوت را شکستند.
نظرات
ارسال یک نظر