آریا حیدری دهکردی وداع با رویای سپید

 

نام آریا حیدری دهکردی، دانشجوی ۲۳ ساله ترم ششم پزشکی دانشگاه آزاد نجف‌آباد، از دی‌ماه ۱۴۰۴ به فهرست بلندبالای جوانانی اضافه شد که رویای نجات جان انسان‌ها را با آرمان بزرگ‌تری پیوند زدند.

آریا که در آستانه ورود به بخش‌های بالینی و پوشیدن روپوش سفیدِ پزشکی بود، در روز جمعه ۱۹ دی‌ماه، در جریان اعتراضات مردمی در اصفهان هدف گلوله قرار گرفت و جان خود را در راه آزادی فدا کرد.

پیکر این دانشجوی جوان پس از ۶ روز انتظار و بیم و امید، در تاریخ ۲۵ دی به خانواده‌اش تحویل داده شد. اما سوگ خانواده حیدری با محدودیت‌های نهادهای امنیتی همراه بود؛ آن‌ها ناچار به دادن تعهدی شدند که مراسم تشییع را در سکوت محض و با کمترین تعداد شرکت‌کننده برگزار کنند. به این ترتیب، صبح روز ۲۶ دی‌ماه، در حالی که اصفهان و شهرکرد در بهت فرو رفته بودند، پیکر او به خاک سپرده شد.

اما سکوتِ تحمیلی در قبرستان، در صحن دانشگاه شکسته شد. همکلاسی‌های سال سوم آریا، با حرکتی نمادین و شجاعانه، صندلی همیشگی او را در کلاس درس با گل‌های سرخ پوشاندند و قاب عکس او را در میان بهت و بغض اساتید و دانشجویان، در قلب دانشکده قرار دادند. علیرغم تمامی فشارها، مراسم یادبود او در تاریخ ۲۹ دی‌ماه در قطعه ۶ آرامستان بهشت رحمت شهرکرد برگزار شد تا نشان دهد که خاطره‌ی کسی که برای مردمش ایستاد، با هیچ بخشنامه‌ای پاک نخواهد شد. آریا قرار بود مرهمی بر زخم‌های تن باشد، اما حالا نامش مرهمی بر جان‌های خسته‌ای است که به فردا چشم دوخته‌اند.