حبیب معلمی شلیک از پشتِ سر
۱۸ دیماه ۱۴۰۴، فردیس کرج شاهد جنایتی تکاندهنده بود. حبیب معلمی، مهندس مکانیک ۳۳ ساله و از کارکنان شرکت مپنا، در حالی که هدف تکتیراندازان قرار گرفت، جان خود را برای آزادی فدا کرد.
فرشید مرادی، جوان ۲۸ سالهای که تخصص مهندسی برق خود را نه در اتاقهای عمل و شرکتهای بزرگ، بلکه در کف خیابانهای فولادشهر اصفهان به کار گرفت تا چراغ امید را روشن نگه دارد.
او تنها یک خواسته ساده داشت: «یک زندگی بهتر». فرشید با همین آرمان، در فراخوان ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ همقدم با مردم به سمت دادگستری فولادشهر حرکت کرد، اما پاسخ مطالبهگری او، شلیک مستقیم ماموران بود.دوستانش او را با لبخندهای همیشگی و مهربانی بیحدش میشناسند؛ جوانی که دغدغهی ایران را داشت و میخواست سهمی در بهبود وضعیت وطن داشته باشد. پیکر او پس از ۷ روز بیخبری، در ۲۵ دیماه به خانواده تحویل داده شد و در فضایی سنگین به خاک سپرده شد. فرشید مرادی، مهندسی بود که جانش را برای آزادی و ساختن آیندهای که هرگز ندید، فدا کرد. یاد او اکنون در تار و پود اعتراضات اصفهان زنده است.
نظرات
ارسال یک نظر