برخی روایتها فراتر از یک خبر ساده، لرزه بر اندام تاریخ میاندازند. تینا نورعلی، زن ۲۷ سالهای که در شامگاه نوزدهم دیماه ۱۴۰۴ در میدان هفتحوض تهران حضور داشت، به جای بازگشت به خانه، به آغوش ابدیت رفت. تینا نه در یک درگیری ساده، که در مواجهه با گلولههای جنگی مجروح شد؛ اما فاجعه اصلی پس از زخمی شدن او رخ داد.
او با بدنی غرق در خون بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. یک هفته بیخبری مطلق و ناپدیدسازی اجباری، سرانجام به تحویل پیکر بیجان او ختم شد. روایتهای نزدیکان و آثار بهجای مانده بر پیکر او، حکایت از جنایتی هولناک دارد: مشاهده آثار «تیر خلاص». این یعنی او نه بر اثر جراحت اولیه، که در اسارت و با قصدی آگاهانه به قتل رسیده است. تینا با تمام جوانی و شجاعتش، جانش را فدای راه آزادی کرد تا نامش به عنوان نمادی از مظلومیت و ایستادگی در قلب تهران جاودانه شود.
نظرات
ارسال یک نظر