خون‌بهای ابوالفضل در اردبیل

 

روایت یک وداع غریبانه؛ ابوالفضل جهانی اشتلق، جوانی که برای رویاهایش جنگید.

شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، حوالی میدان یحیوی اردبیل، صدای شلیک گلوله‌های جنگی سکوت شب را شکست.

در میان جمعیت معترضی که در بستر خشک رودخانه «بالیخلی‌چای» تحت محاصره قرار گرفته بودند، ابوالفضل جهانی اشتلق، جوان ۲۰ ساله، از پشت سر هدف قرار گرفت. او که پیش از رفتن، با پوشیدن لباس سفید گفته بود: «این عکسِ یک شهید راه وطن است»، دیگر هرگز به خانه بازنگشت.

پیکر ابوالفضل پس از چهار شبانه‌روز بی‌خبری مطلق، در حالی پیدا شد که چهره‌اش به دلیل شدت جراحات غیرقابل شناسایی بود و خانواده تنها از طریق تتوی روی کمرش توانستند او را بازشناسایی کنند. رنج این خانواده اما به فقدان فرزند ختم نشد؛ بازداشت و شکنجه نزدیکان و تهدیدهای مداوم، بخشی از سناریویی بود که برای ساکت نگه داشتن آن‌ها اجرا شد.

در نهایت، تحویل پیکر ابوالفضل جهانی مشروط به پرداخت مبلغ کلان ۷۰۰ میلیون تومان تحت عنوان «پول گلوله» و برگزاری مراسم خاکسپاری در ساعت ۳ بامداد با حضور حداقلی مأموران امنیتی شد. او که با سال‌ها کارگری، مغازه «مستر فست‌فود» خود را راه انداخت تا نان‌آور خانواده باشد، اکنون در خاک روستای مادری‌اش آرام گرفته است. پدری که اجازه گریه در مراسم را نداشت، از حاضران خواست با دست زدن و شعار «باغیرت، باشرف» فرزندش را بدرقه کنند؛ جوانی که تمام دارایی‌اش یعنی جانش را برای آزادی فدا کرد.