سامان (یونس) درمیان تولدی که سرخ شد

 

سامان (یونس) درمیان، جوانی متولد ۱۳۸۴، مجرد و نان‌آور خانه‌ای که از چهارسالگی سایه پدر را بر سر نداشت، در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴، درست در روزی که قرار بود شمع ۲۰ سالگی‌اش را فوت کند، در بلوار توس مشهد هدف شلیک مستقیم قرار گرفت.

سامان که برای تامین هزینه‌های مادر و خواهرش کارگری می‌کرد، در محدوده میدان معراج با شلیک به ناحیه پهلو مجروح شد. تداوم تیراندازی نیروهای سرکوبگر به سمت مردم و ازدحام شدید، مانع از امدادرسانی به‌موقع شد و او دقایق حیاتی را در اثر خونریزی شدید از دست داد. سرانجام پیکر نیمه‌جان او به بیمارستان طالقانی منتقل شد، اما آنجا نیز به دلیل حجم بالای مجروحان و عدم رسیدگی به‌موقع، جان خود را فدای آزادی کرد. مادر او که از همه‌جا بی‌خبر بود، از طریق تماس تلفنی افرادی که پیکر پسرش را پیدا کرده بودند، به بیمارستان فراخوانده شد؛ تماسی که آغازگر یک سوگ ابدی بود.

پیکر سامان دو روز بعد در حالی به خانواده تحویل داده شد که هنوز تجهیزات پزشکی در دهانش باقی مانده بود. با وجود اصرار خانواده، اجازه دفن او در بهشت رضای مشهد صادر نشد و نیروهای امنیتی با برقراری شرایط امنیتی سخت‌گیرانه و ممنوعیت برگزاری مراسم رسمی، آن‌ها را مجبور کردند تا پیکر سامان را در روستای پدری‌اش، «ولی‌آباد»، به خاک بسپارند. او حالا در کنار مزار پدرش آرام گرفته است؛ پسری آرام و مهربان که بیست‌سالگی‌اش را با خون امضا کرد.