حبیب معلمی شلیک از پشتِ سر
۱۸ دیماه ۱۴۰۴، فردیس کرج شاهد جنایتی تکاندهنده بود. حبیب معلمی، مهندس مکانیک ۳۳ ساله و از کارکنان شرکت مپنا، در حالی که هدف تکتیراندازان قرار گرفت، جان خود را برای آزادی فدا کرد.
نام امیر بشیری، نوجوان ۱۹ سالهای که در شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در خیابان معلم رشت به ضرب گلوله جان باخت، به فهرست بلندبالای جانباختگان راه آزادی افزوده شد.
کشته شدن یک جوان در آستانه ۲۰ سالگی، آن هم در خیابانی که باید محل عبور و زندگی باشد، بار دیگر پرده از سیاست سرکوب عریان و بیمحابا برمیدارد. امیر بشیری نه یک عدد در آمارهای روزانه، بلکه نمادی از مظلومیت و در عین حال اراده نسلی است که برای تغییر، از سهمگینترین طوفانها عبور میکند. او جان خود را فدای آزادی کرد تا حق حیات و کرامت انسانی در ایران بازپس گرفته شود. خون او اکنون به بخشی از حافظه جمعی شهر رشت و تمام ایران تبدیل شده است.
نظرات
ارسال یک نظر