امیر احمدی قهرمانی که برنگشت

 

امیر احمدی، مردی ۴۰ ساله و نام‌آشنا در منطقه شرق تهران، روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات پایتخت، جان خود را فدا کرد.

او که در خیابان استخر به حرفه‌ی صافکاری حرفه‌ای اشتغال داشت، میان دوستان و مشتریانش به عنوان یکی از بهترین متخصصان این حوزه شناخته می‌شد؛ مردی سخت‌کوش، متأهل و ورزشکاری که در رشته بدنسازی فعالیت می‌کرد و به دلیل اخلاق نیکو و منش پهلوانی‌اش، مورد احترام همگان بود.

در جریان وقایع آن روز در تهرانپارس، امیر هدف شلیک دقیق تک‌تیرانداز قرار گرفت و اصابت گلوله به ناحیه سر، بلافاصله به زندگی این شهروند پایان داد. جان باختن او، موجی از بهت و اندوه را در میان کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند به راه انداخت؛ مردی که تمام تلاشش را برای ساختن یک زندگی شرافتمندانه به کار بسته بود، سرانجام در مسیر حق‌طلبی، جان خود را برای آزادی فدا کرد.

پیکر امیر احمدی در شرایطی به خاک سپرده شد که فضای شدید امنیتی بر مراسم حاکم بود. با وجود دایره گسترده دوستان و آشنایان او، فشارهای وارده باعث شد تا مراسم خاکسپاری او در بهشت زهرای تهران، در غربتی تمام و تنها با حضور پدر و مادرش برگزار شود. او که روزی پناه بسیاری از دوستانش بود، در سکوتی تحمیلی به خاک سپرده شد، اما یاد و خاطره‌ی اراده‌ی پولادین او در قلب تهرانپارس باقی خواهد ماند.