امیرحسین امیری‌وفا شلیک به صدای کارگر

 

امیرحسین امیری‌وفا، جوان ۲۹ساله و کارگر شریف جوشکاری، در شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، به یکی از نمادهای مظلومیت و پایداری در مشهد تبدیل شد. او که تمام روز را با دستان پینه‌بسته در پی کسب روزی حلال گذرانده بود، هنگام بازگشت از محل کار، با مشاهده خشم و حق‌خواهی همشهریانش در مقابل پاسگاه «هفت تیر»، به صفوف معترضان پیوست.

امیرحسین نه برای جنگ، بلکه برای اعتراض به ظلمی که بر گرده کارگران سنگینی می‌کرد، قدم به میدان گذاشت؛ اما پاسخ فریاد او، شلیک مستقیم و بی‌رحمانه نیروهای سرکوبگر به ناحیه گلوی او بود.

گلوله‌ای که بر گلوی امیرحسین نشست، صدای جوانی را خاموش کرد که می‌خواست آینده‌ای بهتر را با هنر دستانش بسازد. پیکر پاک این جوان مجرد، پس از دو روز انتظار تلخ و جان‌کاه، در تاریخ ۲۰ دی‌ماه به خانواده‌اش تحویل داده شد و در آرامستان بهشت رضوان مشهد، در دل خاک سرد آرام گرفت. شهادت او سندی استوار بر قساوت کسانی است که حتی حق نفس کشیدن را از طبقه کارگر سلب کرده‌اند. اگرچه امیرحسین دیگر در میان ما نیست، اما یاد او و آن زخمِ خونین بر گلو، در حافظه جمعی آزادی‌خواهان مشهد و ایران، چون داغی ابدی و انگیزه‌ای برای ادامه راه باقی خواهد ماند.