شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، منطقه الهیه مشهد شاهد جنایتی بود که دو کودک را برای همیشه چشمانتظار مادرشان باقی گذاشت. پریسا جهانی، زن ۳۲ سالهای که بر علیه ظلم به خیابان آمده بود، با شلیک مستقیم نیروهای مسلح به سرش جان باخت.
جمعه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، محدوده میدان آزادگان کرج شاهد جنایتی بود که قلب هر انسانی را به درد میآورد. پانتهآ شیاسی، جوان ۲۴ سالهای که برای احقاق حق خود به خیابان آمده بود، هدف کینه و شلیک مستقیم نیروهای مسلح قرار گرفت.
روایت شاهدان عینی از این واقعه تکاندهنده است؛ آنها میگویند تکتیراندازان از بالای یک ساختمان، بدن ظریف او را نشانه رفتند و با شلیک سه گلوله جنگی به ستون فقرات، لگن و ران، او را نقش بر زمین کردند.
شدت جراحات و خونریزی به قدری زیاد بود که پانتهآ پیش از آنکه پایش به بیمارستان برسد، جان سپرد و به کاروان شهیدان راه آزادی پیوست. اما قساوت به همینجا ختم نشد؛ پانتهآ که تنها دو ماه از داغ از دست دادن پدرش میگذشت، حتی در مرگ نیز با بیعدالتی روبهرو شد. نیروهای امنیتی با ایجاد محدودیتهای شدید، اجازه ندادند پیکر این دختر جوان در کنار مزار پدرش آرام بگیرد. پانتهآ رفت، اما نام او به عنوان نماد مظلومیت و ایستادگی در تاریخ کرج جاودانه شد.
نظرات
ارسال یک نظر