شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، منطقه الهیه مشهد شاهد جنایتی بود که دو کودک را برای همیشه چشمانتظار مادرشان باقی گذاشت. پریسا جهانی، زن ۳۲ سالهای که بر علیه ظلم به خیابان آمده بود، با شلیک مستقیم نیروهای مسلح به سرش جان باخت.
شنبه ۲۰ دیماه ۱۴۰۴، خیابانهای مشهد شاهد از دست رفتن یکی از درخشانترین استعدادهای این سرزمین بود. پارسا صفار، جوانی که مسیر نخبگی را از مدارس استعدادهای درخشان آغاز کرده و در ۲۱ سالگی دانشجوی ترم ۵ رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بود، با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای مسلح جان خود را از دست داد.
او که قرار بود مرهمی بر زخمهای مردمش باشد، خود به زخمی ابدی بر پیکر ایران تبدیل شد.
پارسا تنها یک دانشجو نبود؛ او نمادی از نسلی است که آگاهی و تخصص را با شجاعت پیوند زدهاند. شلیک به قلب و سرِ دانشجوی پزشکی، شلیک به آینده و دانش یک ملت است. پارسا جان خود را در راه آزادی فدا کرد تا ثابت کند در روزهای سخت، سفیدپوشان وطن پیشقراولان ایستادگی در برابر ظلم هستند. نام او در کنار دیگر جاویدنامان مشهد، به عنوان پزشکی که جانش را فدای سلامتِ آزادی جامعه کرد، برای همیشه ثبت خواهد شد.
نظرات
ارسال یک نظر