آتنا رازدار هنر، گلوله و سکوت

 

آتنا رازدار، هنرمند ۲۲ ساله‌ای که با نگاهی زیبا به جهان می‌نگریست، در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ به یکی دیگر از ستارگان سرخ آسمان ایران تبدیل شد. آتنا که لیسانس هنر داشت و ساکن تهران بود، در جریان اعتراضات مردمی هدف قساوت نیروهای سرکوبگر قرار گرفت.

شلیک مستقیم گلوله به ناحیه‌ی سر، پایانی تلخ بر رویاهای دختری بود که هنر را برای بیان فریادهای مردمش برگزیده بود.

تراژدی آتنا پس از جان باختنش نیز ادامه یافت؛ پیکر او به مدت نه روز در اسارت باقی ماند. نه روز بیم و امید برای خانواده‌ای که تنها خواسته‌شان وداع با پاره‌ی تنشان بود. سرانجام، دژخیمان تنها به شرطی حاضر به تحویل پیکر او شدند که مراسم تدفین نه در تهران، بلکه در دوردست‌ها و در شهر کرمانشاه برگزار شود. آتنا در غربتی اجباری به خاک سپرده شد، اما یاد و نام او در قلب‌های آزادی‌خواهان تهران و کرمانشاه و سراسر ایران تکثیر گشت. او که با قلم‌مو و رنگ مأنوس بود، آخرین اثر هنری‌اش را با خون خویش بر سنگفرش‌های خیابان ترسیم کرد؛ اثری که هرگز پاک نخواهد شد.