زهره؛ سرخ‌جامه‌ی ساحل بوشهر

 

زهره فاضلی، زنی ۳۸ ساله و پر از شور زندگی، در روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، در حالی که تنها برای مشاهده‌ی حق‌طلبی مردم شهرش به خیابان آمده بود، هدف خشم و گلوله‌ی سرکوبگران قرار گرفت.

بوشهر آن روز شاهد صحنه‌هایی هولناک بود؛ جایی که به گفته‌ی شاهدان عینی و یکی از اقوام نزدیک او، در عرض چند دقیقه رگبار گلوله خیابان را به خون کشید و ده‌ها نفر در کنار زهره بر زمین افتادند. او که برای آزادی جان سپرد، اکنون ستاره‌ای در آسمان مقاومت جنوب است.

یکی از نزدیکان زهره که در خارج از ایران ساکن است، از لحظات کابوس‌وار بی‌خبری می‌گوید. او که از طریق فضای مجازی اخبار را دنبال می‌کرد، ناگهان با عکس و نام عزیزش در لیست جان‌باختگان روبرو می‌شود؛ حقیقتی تلخ که ابتدا با ناباوری و پرس‌وجو از صفحات اینستاگرامی همراه بود و سرانجام با یک تماس تلفنی از جانب مادر زهره به فاجعه تبدیل شد. زهره که دو تیر به پهلویش اصابت کرده بود، با فداکاری خواهرش به بیمارستان رسانده شد، اما جراحات چنان عمیق بود که این زن جوان برای همیشه چشمانش را بست. حالا بوشهر، زنی را به یاد می‌آورد که با قلبی مملو از آرزو، جان خود را فدای پیمانش با مردم کرد.