امیر قمی، جوان ۳۴ سالهای که با هزاران امید و آرزو در آستانه آغاز زندگی مشترک و ازدواج بود، در روز ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ به صف معترضان خیابان «بیات» در شهرری پیوست. او که به شغل آزاد مشغول بود، در جریان این اعتراضات با اصابت مستقیم گلوله نیروهای مسلح به پهلویش، جان خود را در راه آزادی فدا کرد.
مونا اسمی، زنی ۳۸ ساله و مادری از تبار گیلان، در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ به یکی از چهرههای ماندگار تاریخ معاصر رشت تبدیل شد. او که در بحبوحه قیام سراسری و در جستجوی فردایی بهتر راهی خیابان شده بود، با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر که قلب او را نشانه رفته بود، جان باخت.
مونا اسمی در راهی قدم گذاشت که بسیاری آن را تنها راه رهایی میدانستند و در نهایت در مسیر رسیدن به آرمانهایش، جانش را فدای راه آزادی کرد. از او یک فرزند پسر به یادگار مانده است که حالا نام مادرش را نه فقط به عنوان یک خاطره، بلکه به عنوان نمادی از ایستادگی در دفتر خاطرات این سرزمین به یاد خواهد داشت. پیکر او در حالی به خاک سپرده شد که طنین نامش لرزه بر تن کسانی انداخت که گمان میکردند با گلوله میتوان فریاد حقطلبی را خاموش کرد.
نظرات
ارسال یک نظر