رسول جعفری طلایه‌دار آزادی اسفراین

 

رسول جعفری، جوان ۱۹ ساله‌ای که لبخندهایش بوی امید می‌داد، در شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی اسفراین هدف شلیک نیروهای مسلح قرار گرفت. او که با جراحتی عمیق به بیمارستان خمینی منتقل شده بود، سرانجام در میان بهت و اندوه دوستانش جان سپرد و به آرزوی بزرگش، یعنی آزادی، پیوست.

اما ماجرای رسول پس از مرگ نیز با ستم گره خورد؛ نهادهای امنیتی با وارد کردن فشارهای طاقت‌فرسا بر خانواده‌اش، از آن‌ها خواستند تا او را به نفع حکومت مصادره کرده و معرفی کنند. خانواده‌اش اما با شجاعتی ستودنی، از معامله بر سر آرمان‌های پسرشان سر باز زدند. این ایستادگی باعث شد تا ماموران، آن‌ها را مجبور کنند پیکر این جوان نوزده ساله را شبانه، غریبانه و در سکوت سنگین امنیتی به خاک بسپارند. رسول که همیشه ترانه‌ی «طلایه‌دار» داریوش را زمزمه می‌کرد و خود را مخاطب آن اشعار می‌دانست، حالا خود به طلایه‌دار نسلی تبدیل شده که برای آزادی از جان گذشتند.