امید عباسی تنها تکیهگاه مادر
امید عباسی، جوان ۳۸ سالهای که در محله نازیآباد تهران به صفوف معترضان پیوسته بود، در روز جمعه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم دو گلوله جنگی توسط نیروهای مسلح جان باخت.
امید تنها فرزند خانواده و تنها پناه مادر سالخوردهاش بود؛ او سالها پیش پدر خود را از دست داده بود و با اداره یک کافه کوچک در جنوب شهر، چرخ زندگی دو نفرهشان را میچرخاند.
محله نازیآباد که امید در آن ریشه داشت، شاهد پرپر شدن جوانی بود که تمام دنیایش در لبخند مادر و عطر قهوههای کافهاش خلاصه میشد. ماموران با شلیک به قلب آرزوهای او، مادری را برای همیشه چشمانتظار و سفرهای را بینان کردند. پیکر این جوان آزادیخواه پس از شناسایی، در قطعهای از خاک بهشتزهرا آرام گرفت. او جان خود را در راه آزادی فدا کرد تا نامش به عنوان نماد مظلومیت و شجاعت نازیآباد در تاریخ بماند.
نظرات
ارسال یک نظر