امیرحسین شاکرمی تیر بر پیشانی آزادی

 

امیرحسین شاکرمی، جوان ۲۲ ساله‌ای که آرزوهای بزرگی برای زندگی مشترک و آینده‌اش داشت، در روز پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، به یکی از هزاران ستاره‌ی آسمان آزادی ایران تبدیل شد.

او که اصالتاً اهل «معمولان» لرستان بود و در تهران به عنوان کارگر کارواش، نان بازوی خود را می‌خورد، در جریان اعتراضات مردمی در «ملارد» کرج هدف کینه‌ی مأموران مسلح قرار گرفت. شلیک مستقیم از فاصله نزدیک به پیشانی او، پایانی تلخ بر زندگی جوانی بود که تازه در آستانه آغاز فصلی نو از زندگی‌اش قرار داشت.

خانواده‌ی او پس از دو روز بیم و امید، سرانجام پیکر بی‌جانش را در روز شنبه ۲۰ دی‌ماه در مرکز پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. امیرحسین در فضایی به شدت امنیتی، در آرامستان «بهشت محمد» روستای «چشم کبود» معمولان به خاک سپرده شد تا خاک لرستان، فرزند شجاع خود را در آغوش بگیرد.

ماندگارترین بخش زندگی او، آخرین گفتگوی او با مادرش است. وقتی مادر نگران به او گفت: «از تو یک‌نفر کاری برنمی‌آید»، امیرحسین با ایمانی راسخ پاسخ داد: «یک نفر هم یک نفر است. باید بروم کنار بقیه برای آزادی بجنگم.» او با این کلام و با نثار خون خود نشان داد که قطره‌ها وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، سیل بنیان‌کنی می‌شوند که هیچ سدی جلودارشان نیست. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.