ابراهیم احمدپوریان امانتِ سرخِ آیچی

 

پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، نام ابراهیم احمدپوریان، کارگر زحمتکش و اهل سقز، به فهرست سرخِ جان‌باختگان راه آزادی افزوده شد. او که در جستجوی زندگی و آزادی در میان هیاهوی اعتراضات تهران حضور داشت، هدف شلیک مستقیم نیروهای مسلح قرار گرفت و جان سپرد.

پیکر بی‌جان ابراهیم به مرکز پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد، اما خانواده‌اش که از سقز راهی تهران شده بودند، تابِ تشریفاتِ بی‌پایان و دیوان‌سالاری‌های مرسوم را نداشتند. آن‌ها در اقدامی متهورانه و لبریز از عشق و سوگ، پیکر عزیزشان را بدون طی کردن روال‌های اداری و دریافت مجوزهای رسمی دفن، با خودروی شخصی به زادگاهش بازگرداندند.

سفر نهایی ابراهیم از غریبستانِ تهران تا خاکِ آشنای کردستان، روایتی از پیوند ناگسستنی یک ملت است. سرانجام، پیکر این فرزندِ سقز در آرامستان «آیچی»—جایی که آرامگاه بسیاری از جان‌های شیفته است—به خاک سپرده شد. ابراهیم احمدپوریان، کارگری که دست‌هایش بوی نان و شرف می‌داد، حالا برای همیشه بخشی از حافظه‌ی تاریخی زمینی است که بذر آزادی را در سینه دارد.