راحله اکرمی؛ سرخ‌روی در راه وطن

 

راحله اکرمی، زنی ۳۵ ساله و مادری که تمام دنیای پسر ۸ ساله‌اش بود، در روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ به یکی دیگر از چهره‌های مظلوم تاریخ معاصر تبدیل شد. او که پیش از این به عنوان کاسبی خوش‌نام در محله نارمک فعالیت می‌کرد، به دلیل فشارهای خردکننده اقتصادی و تورم لجام‌گسیخته، ناچار شده بود مغازه‌اش را تعطیل کند؛ شکستی در کسب‌وکار که او را مانند بسیاری دیگر، معترض به وضع موجود کرد.

در میانه اعتراضات تهران، هنگامی که راحله در میدان ۲۶ نارمک حضور داشت، از فاصله‌ای بسیار نزدیک هدف شلیک مستقیم گلوله‌های ساچمه‌ای نیروهای سرکوب قرار گرفت. اصابت گلوله‌ها به ناحیه سر چنان وحشیانه بود که او در همان لحظه جان خود را از دست داد. پیکر این مادر جوان در قطعه ۲۰۴ بهشت زهرا به خاک سپرده شد تا برای همیشه سندی بر بی‌پناهی شهروندان باشد. در چهلمین روز درگذشت او، دوستان و مشتریانی که هنوز لبخندهای او را پشت پیشخوان مغازه‌اش به یاد داشتند، محل کشته شدنش را گلباران کردند تا نشان دهند که یاد راحله در قلب نارمک هرگز خاموش نخواهد شد؛ او که در راه حق‌خواهی، جانش را فدای آزادی کرد.