سونیا صالحیراد، معلم ۳۴ سالهی زبان انگلیسی، یکی دیگر از چهرههای درخشان مقاومت است که نامش در فهرست افتخارات این سرزمین ثبت شد. او که در میان شاگردانش به مهربانی و توانمندی شهرت داشت، در تاریخ ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در خیابان صدرای شیراز، هدف کینهی نیروهای سرکوبگر قرار گرفت.
دانیال دیانی، دانشجوی جوان و پُرشور رشته حقوق دانشگاه رازی کرمانشاه، در روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در حالی که برای احقاق حق و عدالت در اعتراضات شهر کرمان حضور داشت، با شلیک مستقیم نیروهای مسلح جان خود را برای آزادی فدا کرد.
دانیال که خود در پی یادگیری قوانین عدالت بود، ناباورانه قربانی بیقانونی استبداد شد. پیکر پاک او دو روز بعد، در ۲۰ دی ماه، در میان حزن و اندوه عمیق خانواده و یارانش در زادگاهش به خاک سپرده شد. لحظهی جانسوز خاکسپاری او با فریادهای تاریخی مادرش همراه بود؛ مادری که در اوج سوگواری، لرزه بر تن حاکمان انداخت و بر مزار فرزندش بانگ برآورد: «خامنهای، حالا حکومت کن. روی خون بچههایمان حکومت کن.» این جملات، نهتنها یک سوگواری، بلکه کیفرخواستی علیه ستمی است که خون نخبگان و جوانان این مرز و بوم را سنگفرش تداوم استبداد کرده است.
نظرات
ارسال یک نظر