اصفهان، شهر قیام و ایستادگی، در روزهای دیماه ۱۴۰۴ شاهد یکی از تلخترین و در عین حال شجاعانهترین صحنههای نبرد برای رهایی بود. نیلوفر مسعودی، زن ۴۳ سالهای که در تالار بورس اصفهان مشغول به کار بود، در جمعه خونین ۱۹ دیماه، جان خود را فدای آرمانهای والای انسانی کرد.
روایت جانباختن نیلوفر، حکایتی است از قساوت بیحدِ نیروهای حکومتی؛ مأموران ابتدا از پشت به زانوی او شلیک کردند تا او را زمینگیر کنند، اما این پایان جنایت نبود. در حالی که او بر زمین افتاده بود و توان دفاع از خود را نداشت، شلیک دوم به ناحیه شکم و کمر، این زن شجاع را به کام مرگ فرستاد. پیکر نیلوفر مسعودی پس از چند روز، در ۲۲ دی ۱۴۰۴ در آرامستان باغ رضوان اصفهان در میان بغض و خشم یارانش به خاک سپرده شد. نیلوفر با خون خود نشان داد که نه گلوله و نه قساوت، نمیتواند اراده زنی را که تصمیم گرفته است برای آزادی جان سپرد، درهم بشکند. نام او در کنار سایر جاودانهنامان این مسیر، به عنوان سندی بر حقانیت مقاومت مردم ایران باقی خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر