احمدرضا گلخنی، فرزند برومند دیار باغبهادران در استان اصفهان، مردی ۳۷ ساله بود که نامش با ایستادگی و غیرت گره خورد. در روزهای پُرالتهاب دیماه ۱۴۰۴، زمانی که فریاد حقطلبی در کوچهپسکوچههای ایران طنینانداز بود، احمدرضا نیز به صفوف معترضان پیوست.
احمدرضا در اوج پختگی و در حالی که تکیهگاه خانوادهاش بود، جان خود را در راه آزادی فدا کرد. شهادت او در باغبهادران، نه یک پایان، بلکه آغازی بر خشمِ مقدس مردمی بود که دیگر تاب ستم را ندارند. پیکر او سندی زنده بر مظلومیت معترضانی است که پاسخ مطالبهشان را با داغِ گلوله دریافت کردند. یاد این دلاور اصفهانی که خون پاکش خاک تشنه آزادی را سیراب کرد، برای همیشه در قلب تاریخ مقاومت ایران جاویدان خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر