شامگاه جمعه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، خیابانهای مارلیک کرج شاهد پرکشیدن دختری بود که تمام جرمش، ایستادن پای رویاهای جوانیاش بود. سودا اکرمیفرد، نوجوان ۱۶ سالهای که هنوز در آستانهی چشیدن طعم زندگی بود، با شلیک مستقیم گلوله جنگی توسط نیروهای سرکوبگر جان سپرد.
روایتهای شاهدان عینی از شب حادثه حکایت از آن دارد که شلیک گلولههای جنگی به سمت معترضان، بدون هیچ ملاحظهای و با هدف ایجاد رعب و وحشت صورت گرفته است. سودا در حالی که برای آزادی و حق زندگی فریاد میزد، هدف قرار گرفت تا نامش به لیست بلندبالای نوجوانانی اضافه شود که قربانی سنگدلی نظام حاکم شدهاند. پیکر بیجان او که حالا نماد معصومیتِ بهخونغلتیده در کرج است، گواهی بر این حقیقت است که برای این حکومت، سن و سال تنها یک عدد است و گلوله، پاسخِ هر مطالبهای.
سودا اکرمیفرد رفت، اما نام او در کوچههای مارلیک و در حافظهی جمعی شهری که خون نوجوانیاش را به سنگفرشها سپرد، حک شد. او اکنون ستارهای است در آسمان کرج که راه را برای دیگرانی که همچنان تشنهی رهایی هستند، روشن نگاه میدارد.
نظرات
ارسال یک نظر