فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
مونا؛ روایتِ ملکشهر
هجدهم دیماه، محله ملکشهر اصفهان شاهد واقعهای بود که آرامش یک خانواده را برای همیشه درهم شکست. مونا حسینی، متولد ۱۳۴۹ و کارشناس رادیولوژی، در حالی که همراه با دختر و دامادش در خیابان حضور داشت، مورد اصابت گلولههای ساچمهای قرار گرفت.
در این حادثه، نه تنها مونا، بلکه دستان دختر و دامادش نیز هدف قرار گرفتند.
مونا که عمری را در بخش رادیولوژی صرف تشخیص و درمان بیماران کرده بود، در آخرین لحظات زندگیاش در مسیر انتقال به بیمارستان غرضی، از سوزش شدید در بدن و صورت رنج میبرد. تلاشها در اورژانس بیمارستان بیثمر ماند و دقایقی پس از پذیرش، این مادر و متخصص دلسوز جان خود را از دست داد.
او که همراه و حامی همیشگی دخترش بود، در تقابلی نابرابر میان زندگی و حادثه، راهی را پیمود که نامش را در تاریخ این شهر ماندگار کرد. یاد او اکنون در رگهای ملکشهر و اصفهان جاری است و هرگز از حافظه جمعی این ملت پاک نخواهد شد.
نظرات
ارسال یک نظر