فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
خیابانهای قزوین در روز پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، شاهد ایستادگی جوانی بود که تمام سرمایهاش، بازوان توانمند و موتور سیکلتی بود که با آن نان حلال به خانه میبرد. محمدحسن روشنقیاس، متولد ۱۳۷۶، جوانی از جنس مردم و شاغل در صنف پیک موتوری، در حالی که مقابل ساختمان استانداری قزوین ایستاده بود، هدف کینهی سرکوبگران قرار گرفت.
واقعهی شهادت محمدحسن در برابر نماد قدرت حاکمه در قزوین (استانداری)، نشان از شجاعت بیمثال او دارد؛ جوانی که خستگیِ کار روزانه مانع از فریاد زدنِ حقخواهیاش نشد. او با پیکر غرق در خون خود، پیامی روشن برای تمام همصنفان و همشهریانش باقی گذاشت: که قیمت آزادی، سنگین اما راهش از میان خیابانهای شجاعت میگذرد. یاد محمدحسن روشنقیاس به عنوان قهرمانِ متواضع و جسور قزوین، برای همیشه در تاریخ این مرز و بوم حک شد.
نظرات
ارسال یک نظر