فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
هدیه تولد در قطعه ۱۹
زمستان ۱۴۰۴، روایتگر قصهی تلخ جوانی شد که قرار بود چند ماه دیگر، شمع تولد ۲۰ سالگیاش را فوت کند. پارسا اصلانی، متولد اسفند ۱۳۸۴ و دانشآموز رشته علوم تجربی، در محله مشیریهی تهران هدف شلیک مستقیم گلوله قرار گرفت.
این نوجوانِ پر از امید، پس از یک روز مقاومت در حالت کما، سرانجام در ساعت ۹:۳۰ صبح روز ۱۹ دیماه، جان خود را برای آزادی فدا کرد و به آسمان پیوست.
تراژدی پارسا زمانی به اوج خود رسید که تقدیر، روز خاکسپاری او را با سالروز تولد خواهرش گره زد. در ۲۶ دیماه، در حالی که خانواده باید به رسم هر سال جشن میگرفتند، پیکر غرق در خون او را در قطعه ۱۹ بهشتزهرا به خاک سپردند. پارسا که تمام آیندهاش در کتابهای تجربی و رویاهای جوانیاش خلاصه میشد، حالا به نمادی از ایستادگی محله مشیریه تبدیل شده است؛ نوجوانی که کلاس درس را رها کرد تا در خیابان، درس آزادی را با خون خود مشق کند.
نظرات
ارسال یک نظر