فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
دکتر مهسا دزفولیان، دندانپزشک ۳۹ سالهای که سالها برای رسیدن به قلههای موفقیت شغلی و علمی جنگیده بود، در شامگاه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، در فردیس کرج جاودانه شد.
مهسا با وجود داشتن جایگاه اجتماعی و رفاهی ایدهآل، نتوانست نسبت به درد و معیشت مردم بیتفاوت بماند. شاهدان عینی روایت میکنند که او تا آخرین لحظات در کنار همراهانش ایستاد و درست زمانی که عزم بازگشت داشت، هدف قرار گرفت. ایستادگی خانوادهی او در برابر پیشنهادهای دولتی برای تغییر عنوانِ نحوه جانباختن او، نشان از تداوم همان مسیری دارد که مهسا انتخاب کرده بود. پیکر این پزشک متعهد، سرانجام در میان تدابیر شدید امنیتی به خاک سپرده شد، اما نام او به عنوان نمادی از وجدان بیدار جامعهی پزشکی ایران در تاریخ ماندگار گردید.
نظرات
ارسال یک نظر