فهیمه نجار عجم فرشته‌ای در میان آتش

 

۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخم‌ها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانه‌ی میدان حضور داشت.

او که قلبش برای مردم می‌تپید، در لحظاتی که گلوله و فریاد فضا را پر کرده بود، هراسی به دل راه نداد و برای نجات جان مجروحان به صف اول شتافت.

فهیمه در حالی که مشغول پانسمان جراحت یکی از هم‌وطنانش بود، هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و جان سپرد. او که می‌خواست زندگی را به دیگران بازگرداند، خود به نمادی از ایستادگی بدل شد. او جانش را برای آزادی فدا کرد تا ثابت کند حتی در تاریک‌ترین لحظات، میل به رهایی و انسانیت خاموش‌شدنی نیست. نام فهیمه نجارعجم اکنون در کنار دیگر کسانی می‌درخشد که ایستاده مردن را به تسلیم شدن ترجیح دادند؛ زنی که آخرین ضربان قلبش، با آرزوی صلح و عدالت برای همه تپید.