برخی نامها در تاریخ یک شهر، فراتر از یک واژه ساده میروند و به نمادی از معصومیت، ایستادگی و مظلومیت بدل میشوند. نادیا خوشفکر، جوان ۲۷ ساله اهل رشت، یکی از همین نامهای ماندگار است که سرنوشتش در غروب پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در میدان شهرداری رشت برای همیشه تغییر کرد.
ناهید واعظ، زن ۳۴ سالهای که زندگیاش لبریز از مهر مادری و آرزو برای آینده فرزندش بود، در شامگاه جمعه ۱۹ دیماه در شهر محمدیه قزوین به تاریخ پیوست.
او در حالی که در خیابان حضور داشت، از پشت مورد اصابت گلوله مستقیم جنگی قرار گرفت؛ شلیکی که نشان از بیرحمی کسانی داشت که حتی به راه رفتن شهروندان در شهر خودشان نیز رحم نکردند. شدت جراحات و خونریزی به قدری وسیع بود که تمام تلاشهای پزشکی برای بازگرداندن او به زندگی بینتیجه ماند.
ناهید تنها یک نام در فهرست جانباختگان نیست؛ او مادر پسربچهای ۶ ساله بود که حالا باید بزرگ شدن را در نبود آغوش گرم مادر تجربه کند. ناهید واعظ با ایستادگی در برابر ظلم، نام خود را در دفتر افتخارات این سرزمین ثبت کرد و شجاعانه جانش را فدای آزادی کرد. داغ او نهتنها بر دل خانوادهاش، بلکه بر پیشانی شهری نشست که شاهد پرپر شدن مادری فداکار بود.
نظرات
ارسال یک نظر