حامد طالبی؛ پرواز سرخ جوانی از چمگردان
شامگاه ۱۸ دیماه، خیابانهای چمگردانِ اصفهان گواه بازگشت جوانی به خانه بودند که هرگز به مقصد نرسید.
روایت پرواز محمود فعلیگری
هر یک از جانباختگان راه وطن، قصهای از تلاش، زندگی و شرف را با خود به دوش میکشیدند. محمود فعلیگری، مردی ۴۱ ساله و متولد تهران، یکی از همین انسانهای شریف و زحمتکش بود.
او با مدرک دیپلم و تخصص در حرفهٔ سیمپیچی، زندگی خود را از راه دستهای پُرکار و تلاش روزمرهاش میگذراند؛ مردی از جنس مردم که رنج و امید جامعه را با تمام وجود لمس کرده بود.
اما روز ۱۸ دیماه، سرنوشت این شهروند مطالبهگر در محلهٔ نازیآباد تهران به خون آغشته شد. در جریان اعتراضات آن روز، محمود فعلیگری هدف شلیک بیرحمانه قرار گرفت و اصابت گلوله از پشت به گردنش، به زندگی او پایان داد. شلیکی که نشان از ترس سرکوبگران از حضور و ایستادگی مردم داشت.
محمود فعلیگری در اوج پختگی و در ۴۱ سالگی، جان خود را در راه آزادی فدا کرد تا نامش در شمار بیداران این خاک ثبت شود. یاد او که از دل کوچههای نازیآباد برخاست و به ابدیت پیوست، همواره در خاطرهٔ جمعی ایران زنده خواهد ماند و خون پاکش گواهی بر مظلومیت و حقطلبی این ملت است.
نظرات
ارسال یک نظر