برخی نامها در تاریخ یک شهر، فراتر از یک واژه ساده میروند و به نمادی از معصومیت، ایستادگی و مظلومیت بدل میشوند. نادیا خوشفکر، جوان ۲۷ ساله اهل رشت، یکی از همین نامهای ماندگار است که سرنوشتش در غروب پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در میدان شهرداری رشت برای همیشه تغییر کرد.
تاریخ به یاد خواهد داشت که در روزهای سخت و سرنوشتساز این دیار، چه سرمایههای درخشانی در راه رسیدن به سپیده جان باختند.
عباس بهمنی، یکی از همین چهرههای پرامید و نامهای ماندگار است؛ جوانی متولد سال ۱۳۷۹، که در اوج پویایی، نبوغ و تلاش قرار داشت. او دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته فناوری اطلاعات (IT) بود؛ از آن دست جوانانی که آیندهای روشن را برای خود و میهنش ترسیم میکرد و مظهر آگاهی و دانایی نسل خود بود.
اما سرنوشت او در روز ۱۹ دیماه در شهرری تهران به گونهای دیگر رقم خورد. در آن روز بارانی از خشم و آتش، عباس بهمنی در مواجهه با نیروهای سرکوبگر، هدف اصابت بیرحمانهٔ گلولههای ساچمهای قرار گرفت و با ضربات متعدد چاقو توسط آنان به شدت مجروح شد و مظلومانه جان سپرد.
او نیز به کاروان سرخفام بیداران پیوست و جان خود را در راه آزادی فدا کرد. جوانی که میتوانست با دانش و تخصص خود پشتوانهای برای فردای این سرزمین باشد، تن به ذلت و سکوت نداد و نامش برای همیشه در شمار ایستادگانِ وطن ثبت شد. یاد عباس بهمنی و تمامی رهروان راه رهایی، همواره در قلب تاریخ و خطهٔ شهرری زنده و جوشان باقی خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر