کتایون دولابی، زنی ۴۳ ساله و پُر از امید، یکی دیگر از چهرههایی است که نامش در تاریخ مبارزات مردم ایران برای رسیدن به حق تعیین سرنوشت ماندگار شد. او در روز جمعه، ۱۹ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در شهر نیشابور حضور داشت؛
امیررضا میرزایی، جوان ۲۸ سالهای که مدرک فوقدیپلم مدیریت داشت، قرار بود پس از تعطیلات عید، تکیهگاه خانوادهاش باشد و در طباخی پدرش مشغول به کار شود.
اما جمعه، ۱۹ دی ۱۴۰۴، سرنوشت او در خیابانهای اسلامشهر بهگونهای دیگر رقم خورد. امیررضا در کنار خانوادهاش در میان اعتراضات حضور داشت؛ لحظهای که شلیکهای ماموران آغاز شد، آنها به کوچهای فرعی پناه بردند. در یک لحظه کوتاه، وقتی امیررضا برای دیدن اوضاع به خیابان اصلی سرک کشید، هدف گلوله جنگی قرار گرفت و در آغوش خواهرش به زمین افتاد. او جان خود را فدای آزادی کرد.
خانواده او پنج شبانهروز تلخ و نفسگیر را صرف جستجوی پیکرش کردند تا در نهایت توانستند او را به خاک بسپارند. به دلیل ممنوعیت برگزاری مراسم، خانواده میرزایی ناچار شدند برای سوگواری به زادگاهشان، سنندج، بازگردند تا در سکوت و غربت برای جوانی که آرزوهایش زیر خاک رفت، عزاداری کنند.
نظرات
ارسال یک نظر