کتایون؛ لاله خونین نیشابور

 

کتایون دولابی، زنی ۴۳ ساله و پُر از امید، یکی دیگر از چهره‌هایی است که نامش در تاریخ مبارزات مردم ایران برای رسیدن به حق تعیین سرنوشت ماندگار شد. او در روز جمعه، ۱۹ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در شهر نیشابور حضور داشت؛

حضوری که با شلیک مستقیم و بی‌رحمانه نیروهای سرکوبگر به کبد او، به خون نشست. کتایون در حالی که برای حقی ساده و انسانی به خیابان آمده بود، هدف گلوله قرار گرفت و جان خود را فدای آزادی کرد.

واقعه تلخ شهادت او، داغی سنگین بر پیکره نیشابور و تمام ایران نهاد. کتایون دولابی با گذشتن از عزیزترین دارایی خود، یعنی جانش، نشان داد که اراده برای تغییر و دستیابی به فردایی روشن، از هر گلوله‌ای سخت‌تر است. یاد او، نه به عنوان یک قربانی، بلکه به عنوان نمادی از ایستادگی زنانی که در صف اول حق‌طلبی ایستاده‌اند، در حافظه جمعی ما باقی خواهد ماند. امروز مزار او در نیشابور، گواهی بر ستمی است که بر پیکر این سرزمین می‌رود، اما همزمان نویدبخش دمیدن صبحی است که او و دیگر همراهانش برایش جان‌فشانی کردند.