در تقویم سرخ اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، نام پوریا خیری با مظلومیتی مضاعف ثبت شد. پوریا، جوان ۲۹ سالهای که اپراتور باهوش دستگاههای CNC بود و با صدای رپ، دغدغهها و شادیهایش را فریاد میزد، در فاز یک «اندیشه» کرج به شکلی ناباورانه هدف کینه قرار گرفت.
روایت جانباختن او تکاندهنده است؛ ماموران درست در مقابل خانه محل زندگیاش، از پشت سر به ستون فقرات او شلیک کردند. شلیکی که نه تنها قامت یک جوان شاد و مهربان، بلکه آرزوهای خانوادهای را در آستانه جشن تولدش فرو ریخت. پوریا متولد ۲۹ دی بود و دقیقاً در روز تولدش، به جای جشن میلاد، نزدیکانش با جای خالی او در میان بهت و سوگ روبهرو بودند.
فشارها بر خانواده او حتی پس از فاجعه نیز پایان نیافت. پیکر او را به کهریزک منتقل کردند و برای تحویل دادن آن، خانواده را تحت فشار گذاشتند تا او را به نفع نهادهای حکومتی مصادره کنند. اما حقیقتِ زندگی و مرگ پوریا، فراتر از این سناریوها بود. او جوانی بود که با تمام هوش و مهارتی که داشت، حضور در خیابان را برگزید و در نهایت جان خود را برای آزادی فدا کرد. سرانجام پس از چندین روز پیگیری جانفرسا، پیکر او در ۲۵ دیماه ۱۴۰۴ به خاک سپرده شد تا نامش برای همیشه در تاریخ آزادیخواهی این سرزمین ماندگار بماند.
یاد پوریا خیری و تمام جوانانی که جانشان فدای فردایی بهتر شد، همواره در قلبهای ما زنده است.
نظرات
ارسال یک نظر