برخی از انسانها با هنرشان به جهان معنا میبخشند و برخی دیگر، با شجاعتشان مسیر تاریخ را دگرگون میکنند؛ اما در این میان، کسانی هستند که هنر و شجاعت را در هم میآمیزند و جانشان را در راه والاترین آرمان انسانی فدا میکنند.
زهره، متولد سال ۱۳۷۱ و دختری مجرد در اوج جوانی و پویایی بود. او سالها با صدای رسا و نگاه هنریاش در دنیای دوبله و سینما تلاش کرد تا روایتی تازه از زندگی بیافریند. اما دغدغههای او هرگز به دنیای هنر محدود نماند؛ او که دردها و خفقان جامعهاش را به خوبی درک میکرد، نمیتوانست در برابر سرنوشت مردم و آینده کشورش بیتفاوت بماند. در روز جمعه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، زمانی که فریاد حقخواهی مردم در خیابانهای اصفهان طنینانداز شد، زهره نیز به نشانه اعتراض به میدان آمد. در جریان این حضور شجاعانه، او از ناحیه گردن هدف شلیک مستقیم و بیرحمانه تیر جنگی نیروهای مسلح قرار گرفت و جان سپرد. او با این فداکاری بزرگ، شجاعت را معنا کرد و در این مسیر، جانش را برای آزادی فدا کرد.
پیکر پاک این هنرمند جوان سرانجام در خاک وطن آرام گرفت و در تاریخ شنبه ۲۷ دیماه، مراسمی آکنده از غم و سوگ در یادبود او برگزار شد؛ روزی که خانواده، دوستان و همراهانش با چشمان اشکبار اما دلهایی سرشار از افتخار، با او وداع کردند. از دست رفتن زنی هنرمند و ۳۳ ساله، وجدان بیدار جامعه را بار دیگر با حقیقت عریان سرکوب مواجه کرد. اگرچه امروز صدای زهره شماعیزاده در استودیوهای ضبط خاموش شده، اما پژواک صدای حقطلبی و حماسه او در خیابانهای اصفهان و در دلهای آزادیخواهان برای همیشه زنده و شعلهور باقی خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر