سه‌شنبه‌های نه به اعدام در ۵۶ زندان کشور

بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در روز ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، هم‌زمان با صدو‌بیست‌و‌یکمین هفته‌ی این حرکت اعتراضی منتشر شد.

این بیانیه با تأکید بر این‌که «نه به اعدام» یک اصل ضروری برای دفاع از حق حیات است، به تشریح ابعاد سرکوب، اعدام‌های اخیر و تداوم اعتصاب غذا در ۵۶ زندان مختلف کشور پرداخته است.

ابزار خشونت و سرکوب در ملأعام

در بخشی از این بیانیه آمده است که حاکمان مستبد ایران بیش از دو ماه است خیابان‌های شهرها را توسط عوامل خود اشغال کرده و به آموزش استفاده از سلاح در ملأعام می‌پردازند. این اقدامات که با استفاده ابزاری از کودکان همراه است، با هدف نهادینه کردن خشونت و ایجاد فضای رعب و وحشت علیه شهروندان و معترضان صورت می‌گیرد.

موج جدید اعدام‌ها و صدور احکام ظالمانه

این بیانیه به اعدام‌های تکان‌دهنده روزهای اخیر اشاره کرده است؛ از جمله به‌دار آویختن عبدالجلیل شه‌بخش، زندانی سیاسی بلوچ در زندان زاهدان، و محمد عباسی، از دستگیرشدگان خیزش دی‌ماه. این در حالی است که دختر وی، فاطمه عباسی، هم‌اکنون با حکم ظالمانه ۲۵ سال حبس در زندان اوین محبوس است. بیانیه تاکید می‌کند که این اعدام‌ها، چه با اتهامات سیاسی و چه غیرسیاسی، تنها برای تزریق ترس به جامعه و پیشگیری از سرنگونی انجام می‌شود.

اعدام؛ مهم‌ترین ابزار قتل حکومتی

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» یادآور می‌شود که اعدام صرفاً سلب حق حیات نیست، بلکه ابزاری با ریشه‌های عمیق سیاسی، طبقاتی و ایدئولوژیک برای وادار کردن ستمدیدگان به تسلیم است. اما این خشونت‌ها نه‌تنها جامعه را منفعِل نمی‌سازد، بلکه در دل‌ها بذر آگاهی و مقاومت می‌کارد؛ چرا که جوانان معترض با تمام وجود فساد سیستماتیک و تبعیض طبقاتی را لمس کرده‌اند.

تداوم اعتصاب غذا در ۵۶ زندان کشور

در بخش پایانی، ضمن فراخوان به تمام فعالان سیاسی، مدنی و حقوق‌بشری برای رساندن صدای این کارزار به جوامع بین‌المللی، اعلام شده است که زندانیان در ۵۶ زندان سراسر کشور (از جمله اوین، قزلحصار، مرکزی کرج، تهران بزرگ، زاهدان، سنندج، مشهد، شیراز، اهواز، رشت، دیزل‌آباد کرمانشاه و...) در اعتراض به احکام اعدام و به امید ایرانی آزاد، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.