عرفان خضریان؛ از سنگر تولید تا جاودانگی

 

از همدان تا ابدیت نام عرفان خضریان، جوان ۳۲ ساله اهل همدان، حالا در فهرست سرخ‌فام شهیدان وطن ثبت شده است. عرفان که در عرصه تولید و اشتغال فعال بود و مدیریت یک تولیدی جوراب را بر عهده داشت، نمونه‌ای از نسل بیدار و شجاعی است که آگاهی را با غیرت گره زده بودند.

واقعه ۱۸ دی ۱۴۰۴؛ تیراندازی در سنگر تولید شامگاه پنجشنبه، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، زمانی که چرخ‌های تولیدی در حال چرخش بودند، حادثه‌ای هولناک رقم خورد. عرفان خضریان در محل کار خود (کارگاه تولیدی) هدف بی‌رحمانه‌ترین شلیک‌ها قرار گرفت. اصابت ۲ تیر جنگی به پیکر این جوانِ وطن‌پرست، نقطه پایانی بر حیات دنیوی او و سرآغاز زندگی جاودانه‌اش در حافظه تاریخی ایران شد.

ایستادگی تا پای جان؛ جمله تاریخی عرفان آنچه عرفان خضریان را از دیگران متمایز می‌کرد، نه فقط تلاش او برای چرخه اقتصادی، بلکه بینش سیاسی و عشق عمیقش به خاک ایران بود. او پیش از شهادت، در جمله‌ای که اکنون ورد زبان جوانان همدانی است، گفته بود: «برای وطن، ترسی از بی‌وطن ندارم.» این عبارت، نشان‌دهنده شجاعت مردی است که می‌دانست ایستادن در سمتِ درست تاریخ، هزینه‌ای دارد که او با جانش پرداخت کرد.

خاکسپاری در باغ‌بهشت؛ یادمانِ بیداری پس از گذشت چند روز از این واقعه تلخ، پیکر پاک او در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ در آرامستان باغ‌بهشت همدان به خاک سپرده شد. اگرچه حضور نیروهای امنیتی فضا را سنگین کرده بود، اما شکوه نام او در سکوتِ همرزمان و بغضِ همشهریانش طنین‌انداز شد.

نتیجه‌گیری عرفان خضریان تنها یک تولیدکننده نبود؛ او صدایِ نسلی بود که حتی در محیط کار نیز دست از آرمان‌های ملی برنمی‌داشت. یاد او در کوچه‌های همدان و در میان صدای چرخ‌های خیاطی و بافندگی، همواره یادآور این حقیقت است که آزادی، گوهری است که با خونِ پاک‌ترین فرزندان این مرز و بوم آبیاری می‌شود.