محمد جعفری دلیگانی؛ مهندسی که پر کشید

 

ستاره‌ای که در ملک‌شهر خاموش شد محله ملک‌شهر اصفهان در روزهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴، یکی از متخصصان باارزش خود را از دست داد. محمد جعفری دلیگانی، متولد ۵ بهمن‌ماه ۱۳۵۷، مهندس مکانیک خودروهای سنگین بود که در میان دوستان و همکارانش به مهارت و اخلاق‌مداری شهرت داشت.

او که زندگی‌اش را وقفِ خدمت فنی و تخصصی کرده بود، در جریان اعتراضات سراسری اصفهان، به شکلی مظلومانه جان خود را فدای آزادی کرد.

واقعه جمعه ۱۹ دی؛ شلیک به قفسه سینه در روز جمعه ۱۹ دی‌ماه، در حالی که خیابان‌های ملک‌شهر شاهد فریادِ حق‌طلبی مردم بود، محمد جعفری دلیگانی هدف شلیک مستقیم نيروهاى سركوب قرار گرفت. طبق گزارش‌های منابع آگاه، گلوله جنگی به ناحیه ریه او اصابت کرد. شدت جراحات وارده و خونریزی داخلی ناشی از اصابت سرب به بافت‌های حساس بدن، مجالی برای نجات این جوان نداد و او پیش از رسیدن به ثبات وضعیت، جان سپرد.

هفت روز انتظار و تشییع در حصار پیکر محمد جعفری دلیگانی به مدت یک هفته پس از واقعه تحویل خانواده نشد. این وقفه طولانی که با فشار روانی مضاعف بر بازماندگان همراه بود، سرانجام در روز پنجشنبه ۲۵ دی‌ماه به پایان رسید. مراسم تشییع پیکر او در ساعت ۷:۳۰ صبح، زمانی که شهر هنوز در خواب بود و در فضایی کاملاً امنیتی برگزار شد تا از حضور گسترده مردم جلوگیری شود. با این حال، یاد او به عنوان مهندسی که به جای ابزارِ کار، با گلوله روبرو شد، در حافظه جمعی اصفهان حک شده است.

یادبودی برای ۵ بهمن محمد تنها چند روز با سالروز تولدش فاصله داشت. پنجم بهمن‌ماه که قرار بود روز جشن و شادی برای خانواده جعفری دلیگانی باشد، حالا به تاریخ یادبودِ مردی تبدیل شده است که ریه‌هایش به جای اکسیژنِ آزادی، با داغِ گلوله‌های جنگی پر شد. تخصص او در مکانیک خودروهای سنگین، نمادی از توانمندی نسلی است که به جای ساختنِ میهن در آرامش، ناچار شدند با جانِ خود از آن دفاع کنند.