فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
خونِ بلوط در زندهرود
نوزدهم دیماه، حوالی سهراه سیمین اصفهان، روایت مردی به سرخی گرایید که اصالتش از کوههای بلند دورود بود و سکونتش در قلب سپاهان. محمود لک، ۳۸ ساله، فرزند غیور لرستان، در میانه میدان ایستاد و با اصابت گلولههای جنگی به پهلو و گلو، جان خویش را برای آزادی فدا کرد.
او که نانآور و تکیهگاه بود، نوزدهم دی را به تاریخ پیوند زد و هفت روز بعد، در ۲۶ دیماه، خاک سرد فولادشهر او را در آغوش کشید. پیکر او در اصفهان به امانت گذاشته شد، اما نامش به بلندای اشترانکوه و وسعت زایندهرود جاودانه گشت. او نرفت، او در رگهای این خاک تکثیر شد تا گواهی باشد بر مظلومیت و شجاعت نسلی که برای فردایی روشن، از جان گذشتند.
نظرات
ارسال یک نظر