امیر ستاری‌راد؛ نخبه‌ای که با گلوله خاموش شد

 

برخی زندگی‌ها چنان پرثمر و پرشتاب‌اند که گویی صاحبش می‌دانست فرصت کوتاهی برای اثرگذاری دارد. امیر ستاری راد، متولد ۱۳۷۳، نمادی از همین درخشش بود؛ جوانی که با رتبه ۱۱ کنکور کارشناسی ارشد و بدون هیچ سهمیه‌ای، در رشته محیط زیست خوش درخشید.

او نه‌تنها یک محقق و فوق‌لیسانس باسواد، بلکه مربی رزمی، داور و معلم علومی بود که دانش‌آموزانش او را فراتر از یک مدرس دوست داشتند.

اما تقدیر امیر در شامگاه ۱۸ دی‌ماه، در چند قدمی خانه‌اش و در همان پیاده‌رویی که هر روز از آن عبور می‌کرد، با شلیک گلوله‌ای به سر تغییر کرد. او که تمام زندگی‌اش را وقف آموزش و ورزش کرده بود، در راه آزادی جان خود را فدا کرد.

داستان مظلومیت امیر اما به لحظه شهادتش ختم نشد. خانواده او چهار روز تمام در راهروهای سرد به دنبال پیکر فرزندشان دویدند. فشارهای سنگینی بر آن‌ها وارد شد تا هویت امیر را تحریف کنند و او را «بسیجی» بنامند، اما خانواده با ایستادگی بر حقیقت، نخواستند خون پسرشان رنگ دیگری بگیرد.

لجاجت‌ها تا جایی پیش رفت که حتی از دادن آمبولانس برای تشییع پیکر این نخبه دریغ کردند. سرانجام، امیر در آخرین سفرش، در صندلی ماشین شخصی خودش و در آغوش پدرش تا مزار ابدی‌اش همراهی شد؛ صحنه‌ای تلخ و تکان‌دهنده که تا ابد در ذهن کرج باقی خواهد ماند.