فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
بهنام ابراهیمیان، متولد تهران و جوان ۳۲ سالهای بود که نامش با صبوری و مظلومیت گره خورد. او در جریان وقایع دیماه، روز ۱۹ دی هدف گلوله قرار گرفت و پس از تحمل ۶ روز درد و رنج جانکاه در بیمارستان، سرانجام در تاریخ ۲۵ دی ۱۴۰۴ به مقام رفیع شهادت رسید.
بهنام که دارای تحصیلات دیپلم و از فرزندان اصیل تهران بود، با ایستادگی خود نشان داد که شعلهی حقطلبی حتی با جراحتهای سنگین خاموش نمیشود.
داستان ۶ روز نبرد او با مرگ در راه آزادی، فصلی درخشان از کتاب مقاومت مردم ایران است. نام بهنام ابراهیمیان همواره به عنوان نماد ایثار در یادها باقی خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر