حبیب معلمی شلیک از پشتِ سر
۱۸ دیماه ۱۴۰۴، فردیس کرج شاهد جنایتی تکاندهنده بود. حبیب معلمی، مهندس مکانیک ۳۳ ساله و از کارکنان شرکت مپنا، در حالی که هدف تکتیراندازان قرار گرفت، جان خود را برای آزادی فدا کرد.
سیامک راشد؛ با گلوله پاسخ دادند
شهید راه آزادی سیامک راشد، حدوداً ۵۴ ساله، پدر سه فرزند و اهل تهران، در جریان اعتراضات مردمی پایتخت با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد.
این جنایت در روز یکشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۴ در منطقه ۱۵ تهران رخ داد؛ جایی که خیابانها صحنه رویارویی مردم با خشونت عریان حاکمیت بود.
به گفته منابع آگاه، سیامک راشد بر اثر اصابت گلوله کلاشینکوف نیروهای حکومتی کشته شد. او نه سلاحی در دست داشت و نه جز مطالبه حق؛ پدری بود که کنار مردم ایستاد و هزینه ایستادگی را با جان خود پرداخت. شهادت او، تصویری روشن از سرکوب بیرحمانهای است که حتی پدران خانواده را نیز هدف میگیرد.
خون سیامک راشد، پیام روشنی دارد:
راه شهیدان با توقف خاموش نمیشود. این خونها پیوند خیزشهاست؛ پیوند قیام سراسری تا رسیدن به آزادی ایران. راه او ادامه دارد، در قدمهای مردمی که عقب نمینشینند.
نظرات
ارسال یک نظر