مجتبی قربانی؛ هدف گلوله

 

در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر رشت، مجتبی قربانی، جوان ۳۳ ساله گیلک و شهروند عادی که در اعتراضات سراسری به سرکوب و استبداد شرکت کرده بود، توسط نیروهای حکومت جمهوری اسلامی ایران با شلیک مستقیم گلوله به شهادت رسید. 

گزارش‌های میدانی حاکی است او مانند دیگر معترضان، در خیابان‌های رشت حضور داشت که نیروهای حکومتی با گلوله‌های جنگی و بی‌رحمانه به سوی مردم شلیک کردند و مجتبی هدف این بی‌رحمی قرار گرفت.

این حادثه بخشی از موج سرکوب خشونت‌آمیز اعتراضات در استان گیلان و دیگر شهرهای ایران بود که نیروهای امنیتی با شدت تمام، از استفاده از سلاح گرم علیه معترضان بی‌سلاح دریغ نکردند. در همان شب، چندین شهروند دیگر نیز در رشت و شهرهای اطراف هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفتند و جان باختند.

مجتبی قربانی، جوانی در اوج زندگی، نماد آرزوهای خفته و امیدهای برافراشته بود که در خیابان‌های رشت برای زندگی، آزادی و کرامت انسانی ایستاد. گلوله‌ای که جسم او را از میان ما ربود، نتوانست اراده او و صدای عدالت‌خواهی‌اش را خاموش کند. خون این شهید، همچون خون هزاران آزادی‌خواه دیگر، سند دیگری است بر جنایات حکومتی و عزم ملت ایران برای آزادی.

این شهادت‌ها تصادفی نیستند؛ بلکه نشانه‌ای از مقاومت بی‌وقفه مردمی است که می‌خواهند آزادی را به بهای جان به دست آورند. خون مجتبی و دیگر شهیدان، پیوندی ناگسستنی با ادامه قیام تا رسیدن به آزادی ایران ایجاد کرده است — پیوندی که تا آزادی کامل میهن ادامه دارد.