چشمانِ سرخِ کرج
برخی چهرهها در تاریخ یک ملت، فراتر از یک تصویر ساده، به نمادی از ایستادگی بدل میشوند. بهرام اخلاقی، مرد ۵۲ سالهی کرجی و پدر دو فرزند، یکی از همین چهرههاست که در شامگاه خونین ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، لرزه بر تن استبداد انداخت.
پوریا حمزهئی؛ قلبی که در بزرگمهر ایستاد
پوریا حمزهئی، جوان ۲۰ ساله و بدنساز پرشور اصفهانی، نماد نسلی بود که برای آرزوهایش چند شیفت کار میکرد. ۱۹ دی ۱۴۰۴، محله بزرگمهر شاهد جنایتی بود که در آن، تکتیرانداز قلبِ پرامید پوریا را نشانه رفت.
خانوادهاش یک هفته تمام، میان بیم و امید، خیابانهای اصفهان را به دنبال او دویدند. به آنها وعده زنده بودنش را دادند، اما پوریا در همان جمعه خونین پر کشیده بود.
پیکر بیجان این جوان ورزشکار، سرانجام در میان انبوهی از اجساد در باغرضوان شناسایی شد. پوریا رفت، اما یاد همت بلند و بازوان ستبرش در تاریخ اصفهان جاودانه شد.
نظرات
ارسال یک نظر